خواستم تنهایی رو معنی کنم 

اولین کاری که کردم به خودم نگاه کردم 

و به دور و برم 

خودم رو تنهای تنها کنار درختی خشک و دریا دیدم 

فهمیدم تنهایی یعنی 

خودت باشی و خدایت 

خودت باشی و دل شکسته ات 

خوت باشم و یک دنیا حسرت 

خودت باشی و اشکهای پشیمانی ات

هر وقت دلم می گیره میرم دریا

می دونی چرا ؟؟

چون دریا یاد آور زیباترین خاطره هامه 

یاد آور دیدارهای عاشقانته

یادآور سخن های اشتیاق آمیز توه

برام خیلی سخته  که این همه خاطره شیرین رو

 بعد از فراقت بیاد بیارم

ولی چکار کنم 

همین خاطره هاست که

منو زنده نگه داشته

در اوج عشق

قلبم را شکستی و رهایش کردی

کاش می دانستم

عشق برای تو چه معنایی دارد

تا از شکستن قلبم

خود را نرنجانم

خدایا ... خدای خوب و مهربان من

همیشه میان اشكهايم

از تو پرسیدم

آخر گناه من چه بود ؟؟؟

چه گناهی مرتکب شده ام ؟؟؟

یعنی وفا و محبت و اخلاص

و از همه مهمتر

عشق گناهه ؟؟؟

تو که پایان را به شروعمان ترجیح دادی

هیچ وقت به فکر قلب من نباش

چون قلبم قویتر از آنيه که تو فکرش را می کردی

حالا كه به گذشته برگشتم

دارم فکر می کنم

عشقم از کجا شروع شد

از همون  روزهای اول

یا از همون نگاه اول

راستش رو بخوای هر چقدر فکر کردم

هیچی دستگیرم نشد

فقط از یک چیز مطمئنم

که تا آخرین نفس دوست داشتم و دارم

عیب رندان مـکـن ای زاهد پاکیزه سرشـت
کـه گـناه دگران بر تو نـخواهـند نوشـت
مـن اگر نیکـم و گر بد تو برو خود را باش
هر کـسی آن درود عاقبت کار کـه کـشـت
همـه کـس طالب یارند چه هشیار و چه مست
همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت
سر تـسـلیم مـن و خـشـت در میکده‌ها
مدعی گر نکـند فهم سخن گو سر و خـشـت
ناامیدم مـکـن از سابـقـه لـطـف ازل
تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت
نـه مـن از پرده تـقوا بـه درافـتادم و بـس
پدرم نیز بـهـشـت ابد از دسـت بهـشـت
حافـظا روز اجـل گر بـه کـف آری جامی
یک سر از کوی خرابات برندت بـه بـهـشـت

یادت می یاد وقتی باهم بودیم

می گفتی عزیزم چه چشمان رؤيايي داری

چه روح بزرگی داری

نمی تونم دوری ات رو تحمل کنم

کاش می تونستم قلبم رو پیشت بزارم تا دیگه دل تنگت نباشم

کاش می تونستم بگم چقدر دوست دارم

و تو جونم  و روحم و تمام زندگی ام هستی

و عشق در برابرت کمه

حالا من باید بگم

عزیزم

کاش هیچی نمی گفتی

بجاش با یک کلمه دوست دارم

عاشقانه برای همیشه کنارم می موندی

می دونی همیشه آرزوم بود که تو مال من بودی

رفیق لحظه های تلخ و شیرینم

به هنگام سختیها مثل یک کوه استوار ازم حمایت کنی

می دونی آرزوی بزرگی نکردم

ولی چی کار کنم که تو

رفیق نیمه راه بودی

خدایا

یادت میاد همیشه به همراه راز و نیازم میگفتم

خدایا

کاری نکن حسرت بکشم

کاری نکن ناراحت بشم

کاری نکن تا که در انتظار کسی باشم

کاری نکن تا  اشک بریزم

خدایا

آخه چرا عاشقم کردی

تا همه اینها را یک جا بکشم

عشق

تفسيرعشق چه مي تواند باشد

جز حسرت و آه عاشق

جز فراق و درد

جز چشم به راه بودن معشوق

***

درد عشق چه مي تواند باشد

جز اشك سوزان

و قلبي پر از گلايه

و روحى سرگردان

***

انتظار عشق چه مي تواند باشد

جز زماني كشنده

و حسرت ديدار يار

و زندگي پوچ

***

آروزي عشق چه مي تواند باشد

جز نگاهي روشن به سوى آينده

و قلبي پر از احساس

و انساني اميدوار

تا كي بايد غم هجرانت را تحمل كنم

و تو کنار او باشی

تا كي بايد به گريه هاي شبانه ام ادامه بدم

و تو در دنياي خودت سر كني

تا كي بايد چشم به راهت بمانم

و تو بی اعتنایی کنی

تا كي بايد چو شمع بسوزم

و تو مثل پروانه دور گل ديگري باشي

تا كي بايد تورا به چشم معشوق نگاه كنم

و تو عاشق ديگري هستي

تا كي

تا كي

….

…

..

.

با شانه هایی لرزان از بی وفایی

به رفتنت نگاه می کنم

شاید برگردی و با نگاهم از رفتن پشیمانت کنم

ای کاش می توانستم بگویم دوست داشتن در برابرت هیچ است

ای کاش می توانستم بگویم نتهایم نگذار

ای کاش می توانستم بگویم که بدون تو می میرم

تو اي آرزوي شبهاي تنهايي من

چه بودي يا چه هستي

كه با يك نگاه دلم را ربودي

گفتگواي با دل

دل تنگم  گفت بنويس

از هر چه دلت مي خواهد

تا شايد مرا از اين درد نجاتم دهي

با التماس نگاهش كردم و گفتم

از چه بنويسم يا از كه بنويسم

كه تمام سرنوشتم درد است و عذاب

گفت نمي دانم چگونه اين درد را تحمل مي كني

گفتم اين زندگي است و من به تحمل مجبورم

گفت تو مجبوري ولي گناه من چيست ؟؟

گفتم كاش مي توانستم تورا از خود جدا سازم

گفت آيا بعد از جدايي ام مي تواني بتنهايي ادامه دهي ؟؟

نگاهش كردم ,, چه مي توانستم بگويم

يا چگونه به او بگويم كه تو تنها غمخوار مني

تنها اميد زندگي من براي آينه اي نامعلوم

گفت پس جواب من چه شد ؟؟؟

تنها چيزي كه  توانستم بگويم اين بود

برو ... ديگر نمي خواهم همراهم بيشتر از اين عذاب بكشي

من اينجا بس دلم تنگ است

و هر سازي که مي بينم بد آهنگ است

 بيا، ره توشه برداريم

 قدم در راه بي برگشت بگذاريم

 ببينيم آسمان هرکجا؛ آيا همين رنگ است ؟

 هيچ كس دفتر چه عمر مرا امضا نكرد

هيچ دستي دست تنهاي مرا رسوا نكرد

 انقدر در حجم سنگين سكوتم مانده ام

خاك حتي اين سكوت من را پنهان نكرد