خيلي سخته وقتی که در شهر نوشته هایت قدم می زنی و می بینی همه نوشته هایت حرفهای دل عاشقت هستند

و همه و همه عکسی از زندگی روز مره ات

خیلی سخته وقتی از عشق کسی می سوزی که تو او را از خود رانده ای و هیچ راه برگشتی وجود ندارد

وای که چه سخته اشک حسرت و پشیمانی ریختن

خیلی سخته .. خیلی سخته زندگی ات

وقتی راه می روی و انتظار دیدارش را میکشی و می دانی که دیداری در پیش نیست

خیلی سخته وقتی که بعد از مدت ها همدیگر را می بینید ولی حتی یک سلام هم نمی تونید بکنید

و مثل غریبه ها از کنار هم می گذرید

خدای من چه عذاب آوره آن لحظه که با خودت تنها می شوی

و با تمام وجودت اشک می ریزی و با شانه های لرزان می گویی

عزیزم چقدر دلم برات تنگ شده..

 برای حرف هایت .. خنده هایت .. غزل هایت که همه و همه مرا دیوانه کردند

چه شکنجه ای دارد وقتی می فهمی که او هنوز دوستت دارد .. مثل قبل و شاید کمی بیشتر

 ولی راه برگشتی وجود ندارد چون هیچ پلی گذشته را با آینده پیوند نمی دهد

و سختر از همه این است وقتی می بینی پلی وجود داشته

ولی با کمک هم و ناخواسته آن را خراب کرده اید

 و حالا فقط یک پل ویران شده شماها را با گذسته پیوند می دهد.